Wat een Big Mac echt kost: duizenden werknemers in nul-urencontracten

De Europese sociaal-democraten willen dat de Europese Commissie nu eindelijk komaf maakt met het misbruik van tijdelijke en atypische arbeidscontracten, zoals flexi-jobs of nul-urencontracten door multinationals. Daarmee reageren we op een reeks verzoekschriften die werden ingediend bij het Europees parlement en die door meer dan 31.000 Europese burgers ondertekend werden. De verzoekschriften zijn gelinkt aan de campagne van werknemers van McDonalds waaraan ook ABVV Horval, de centrale voor de voedingssector, op Europees niveau heeft meegewerkt in het kader van de internationale vakbondsactie voor een minimumloon van 15 dollar of 12,7 euro voor de fastfoodsector.

De afgelopen jaren zien we in heel Europa dat het aantal zogenaamde precaire of onzekere arbeidscontracten toeneemt. Steeds meer grote bedrijven zoals McDonalds, die miljarden winst boeken en hun CEO’s tientallen miljoenen per jaar uitbetalen, dwingen werknemers in onzekere nul-urencontracten. Die werknemers zien hun sociale rechten beknopt, ze hebben geen recht op sociale bescherming, bijvoorbeeld na onterecht ontslag, op ouderschapsverlof of betaalde vakanties. We zien ook dat dit soort onzekere arbeidscontracten hand in hand gaan met precaire leefomstandigheden van de betrokken gezinnen omdat ze geen enkele financiële zekerheid opbouwen.

Het is compleet onaanvaardbaar dat sommige werknemer niet weten hoeveel ze volgende week zullen verdienen, terwijl ze toch hun huur moeten betalen en eten op tafel moeten zetten voor hun kinderen. Het zijn vooral jonge mensen en vrouwen die getroffen worden door dergelijke misbruik van arbeidscontracten door multinationals die vaak in strijd zijn met de internationale normen voor arbeidsvoorwaarden, het arbeidsrecht en het EU-recht.

In een resolutie vragen we de Commissie nu eindelijk ernstig werk te maken van sociale bescherming, zoals trouwens voorzien is in de Sociale Pijler en dat het EU-arbeidsrecht ook toegepast wordt in de lidstaten. De aankondiging van de Commissie dat ze een Europese arbeidsautoriteit (ELA) wil oprichten is al een eerste stap in de goede richting op voorwaarde dat die over voldoende eigen middelen en slagkracht kan beschikken.