Open Antwerpen

Vandaag, 15 december, rollen de laatste wagens van de band bij Opel Antwerpen. Dit valt ons zwaar. Omdat het doek over de Antwerpse fabriek nu echt gevallen is. En we zijn ook boos, om de manier waarop alles is verlopen en het gebrek aan respect.

General Motors stelde zich nooit constructief op in het zoeken naar een akkoord met een overnemer in de automobielindustrie. De directie heeft nooit overwogen om ernstige gesprekken rond een overname aan te gaan. Integendeel, terwijl het ABVV constructief bleef aandringen op oplossingen en de Vlaamse regering zich bleef inspannen, deed GM er alles aan om een verdere automobielnijverheid op de Opel-site te verhinderen. De onwil van GM blijkt ook uit de concrete plannen om de fabriek zo snel als mogelijk te ontmantelen en onbruikbaar te maken voor een vrij onmiddellijke automotive-gebruik.

Wat ons ook tegen de borst stoot, is de manier waarop GM doelbewust de hoogwaardige capaciteit en competentie van haar Antwerpse werknemers negeert. Opel Antwerpen wordt algemeen erkend als een van de meest productieve en performante fabrieken met excellente arbeiders. En toch trekt men er weg. Een schril contrast met bedrijven als Volvo (Gent) en Ford (Genk) die juist meer investeren in Vlaanderen, net omwille van de productieve en prima vakmensen.

Het cynisme moet ophouden. Respect voor de werknemers en hun syndicale vertegenwoordigers in de verdere afwikkeling van de sluiting is een absoluut minimum. Wat ons betreft staat General Motors zwaar in het krijt bij Vlaanderen, en bij Antwerpen in het bijzonder. Een minimale compensatie lijkt ons de onmiddellijke eigendomsoverdracht van de site aan het Antwerps Havenbedrijf. En dat tegen een symbolische prijs.

Kathleen Van Brempt
Caroline Gennez
Patrick Janssens