Eerste sociaal scorebord van de EU

Resultaten tonen achteruitgang in eenderde van de lidstaten

Voor de eerste keer maakt een 'sociaal scorebord' deel uit van het Europees semester, het jaarlijkse overzicht van de economische beleidsdoelstellingen van de EU. In eenderde van de Europese lidstaten wordt er een achteruitgang op een hele reeks sociale indicatoren vastgesteld. Het scorebord legt echter een van de allergrootste problemen van de Unie zelf bloot. Europa ‘meet’ enkel als het gaat over sociaal beleid, maar onderneemt geen actie. Wij zullen dat tijdens de volgende legislatuur niet meer aanvaarden. Er komen wat ons betreft geen afdwingbare economische doelstellingen meer zonder dat er ook afdwingbare sociale doelstellingen zijn.

Het Sociaal scorebord wordt opgesteld door de Europese Commissie en maakt deel uit van het zogenaamde Europese semester dat de economische doelstellingen van de Unie schetst. Het sociaal scorebord meet per lidstaat onder meer de werkloosheidsgraad, het aantal jongeren dat niet in opleiding, training of werk zit, het werkelijk bruto beschikbaar inkomen per huishouden, het risico op armoede en de inkomensongelijkheid graad. In een derde van de lidstaten wordt op de meeste indicatoren een achteruitgang vastgesteld in de Unie. België doet het in dat scorebord niet zo slecht, hoewel er gewaarschuwd wordt voor de negatieve trend in de jeugdwerkloosheid.

Het Europees parlement bediscussieerde vandaag het scorebord van de Commissie en deed een aantal aanbevelingen. Die debatten toonden aan dat zo’n sociaal scorebord een maat voor niets is, als het zich beperkt tot het meten van sociale achteruitgang. Een amendement dat vroeg om om sociale indicatoren en indicatoren rond werkgelegenheid op gelijke voet te zetten met de macro economische indicatoren haalde het in het parlement zelfs niet. Waarom doen we al die moeite om sociale effecten te meten, als het sociale beleid toch ondergeschikt blijft aan het macro-economische verhaal?

Dit dossier illustreert heel precies de uitdagingen van de volgende Europese verkiezingen. Het strakke bezuinigingsbeleid van de Commissie zorgt voor een aftakeling van ons sociaal systeem. Ik heb daar niet eens een scorebord voor nodig om dat te zien. Zolang de Commissie strakke begrotingsdoelstellingen oplegt en die afdwingbaar maakt, maar sociale doelstellingen vrijblijvend meegeeft, zullen we er nooit in slagen om de Unie opnieuw te laten heropleven. Niet enkel de economie moet zich herpakken, ook de levenssituatie van miljoenen Europeanen moet verbeteren. De Europese Commissie zegt dat ook, maar doet daar niets aan. Voor ons, sociaaldemocraten, kan dat tijdens de volgende legislatuur niet meer. Als het van ons afhangt, komen er geen afdwingbare begrotingsdoelstellingen of macro-economische doelstellingen meer zonder dat die in evenwicht worden gebracht door afdwingbare sociale doelstellingen. Het moet nu maar eens gedaan zijn met die enge economische visie van de Commissie op de Europese crisis. Het bezuinigingsbeleid heeft doden op haar geweten, dat is al uitvoerig aangetoond door wetenschappelijk onderzoek. Er is daarom dringend nood aan een progressieve visie op de toekomst van de Unie.