Commissie mag niet buigen voor verzet Oostelijke lidstaten tegen detacheringsrichtlijn

Het ziet er naar uit dat de lidstaten de herziening van de detacheringsrichtlijn, die sociale dumping in Europa moet tegengaan, in de vrieskist willen steken. Hallucinant. Niet alleen zorgt het huidige systeem ervoor dat in ondermeer de bouwsector Belgische werknemers uit de markt worden geprezen door goedkope arbeidskrachten uit andere EU landen, die laatste worden op hun beurt als ‘moderne’ slaven misbruikt.

De herziening van de detacheringsrichtlijn was een belangrijke eis van de Europese sociaal-democraten bij het aantreden van de nieuwe Commissie. We hebben er bij commissaris Marianne Thyssen steeds op aangedrongen om van dit dossier een topdossier te maken. Niet alleen hebben we erg lang op de voorstellen moeten wachten, en was het definitieve voorstel redelijk mager, het was ten minste wel een stap vooruit. Maar nu willen al tien parlementen van EU-lidstaten verzet aantekenen tegen het Commissievoorstel omdat het zogenaamde subsidiariteitsprincipe zou geschonden zijn. Dat betekent dat de zogenaamde ‘yellow card’-procedure in gang kan worden gezet. Dat betekent dat de Commissie zijn huiswerk opnieuw moet maken. De Commissie kan beslissen het huidige voorstel te behouden, het te amenderen of het terug te trekken, maar moet die beslissing rechtvaardigen. Het is al erg dat deze procedure voor uitstel zorgt, laat ons er vooral voor zorgen dat het niet op afstel eindigt. Dat zou immers betekenen dat er geen werk wordt gemaakt van detacheringsfraude. Wij roepen Marianne Thyssen dan ook op om de herziening van de detacheringslijn niet af te zwakken.

Het optreden van de lidstaatparlementen legt opnieuw de tegenstellingen tussen het Oosten en het Westen van de Unie bloot. De lidstaten die bezwaren hebben liggen nagenoeg allemaal in het oosten van de Unie. Het gaat om de Tsjechische republiek, Polen, Roemenië, Bulgarije, Litouwen, Letland, Kroatië, Estland én - als enige uitzondering - Denemarken. Wat lidstaten in het Westen ervaren als oneerlijke concurrentie, beschouwen de lidstaten in het oosten als een competitief voordeel voor hun bedrijven. Nochtans komt het er in alle gevallen op neer dat werknemers het slachtoffer zijn. Europa wilde nu eindelijk die uitbuiting van werknemers aanpakken en nu gaan de lidstaten dwars liggen.