Lidstaten zijn eindelijk ingegaan op vraag om ebola-hulp Europees te coördineren

Als we niet doortastender ingrijpen gaat Afrika een nooit geziene catastrofe tegemoet.

In de plenaire vergadering van het Europees parlement werd gedebatteerd over een resolutie over de hulp aan de door ebola getroffen gebieden in West Afrika. Die resolutie werd ingediend door de Europese sociaaldemocraten en mede ondertekend door mezelf. Eerder heb ik in het parlement het grote belang van een Europese coördinatie van de hulpverlening benadrukt. Het ziet er naar uit dat die gecoördineerde actie nu ook echt van de grond komt, na een vergadering van de lidstaten begin deze week. Als we niet bij hoogdringendheid ingrijpen, zullen we geconfronteerd worden met een epidemie zoals Afrika die nog nooit heeft gezien.

Zoals ik eerder reeds verklaarde in een opiniestuk over ebola vorige week, en in mijn tussenkomst in de plenaire vergadering van het Europees parlement vandaag is een coördinatie op Europese schaal absoluut noodzakelijk. Dat is ook de teneur van een resolutie van het Europees parlement waarover vandaag gedebatteerd werd in Het Europees parlement en die morgen ter stemming ligt. De resolutie roept de Raad van de Europese Unie op bijeen te komen om een noodplan op te stellen voor de mobilisatie van medische hulpverlening, en de humanitaire hulp vanuit de lidstaten te laten coördineren door de Europese Commissie. De Commissie moet ook dringend een analyse maken van alle noden op het terrein en per land op maat gesneden plannen opstellen voor de verdeling en coördinatie van medisch personeel, mobiele laboratoria, materiaal, beschermende kledij en behandelingscentra. De Resolutie roept de lidstaten ook op om vluchten van en naar de getroffen regio’s te coördineren en luchtbruggen in te leggen om medisch personeel en materiaal vlot te kunnen transporteren.

Hoewel de Commissie al in augustus aanbood om de Europese hulpverlening te coördineren, bleef het lang - veel te lang - stil bij de lidstaten, maar daar is sinds deze week eindelijk verandering in gekomen. Vertegenwoordigers van de lidstaten kwamen immers informeel samen met de Commissie en met vertegenwoordigers van de VN om de Europese aanpak van de ebolacrisis te stroomlijnen. Zo is de EU onmiddellijk gestart met de uitbouw van een Europees coördinatiemechanisme voor medische evacuaties. Er werd ook afgesproken om het transport van en naar de getroffen regio’s te verbeteren. De Resolutie van vandaag roept nu op om naast een informele bijeenkomst ook een ministeriële bijeenkomst te organiseren om de Europese Commissie een stevig mandaat te geven zodat alle Europese hulp kan gecoördineerd worden.

Europa heeft inmiddels al 150 miljoen euro vrijgemaakt, middelen die gaan naar de behandeling van patiënten, maatregelen om de epidemie in te dijken, de versterking van het gezondheidssysteem in de getroffen landen en de verbetering van de voedsel- en waterbevoorrading. Mobiele EU-laboratoria zijn inmiddels ter plaatse om te helpen met de diagnose en de bevestiging van nieuwe besmettingen en om laboratoriumassistenten ter plaatse op te leiden.

Ondertussen zijn al bijna 5000 mensen in West-Afrika besmet met het ebolavirus en overleden er meer dan 2.200 slachtoffers. Het aantal slachtoffers zou tegen het einde van volgende maand makkelijk kunnen oplopen tot 20.000. Bovendien blijkt uit mathematische modellen van het European Centre for Disease Prevention and Control dat in een worst case scenario - dat voorlopig louter hypothetisch is - als de trends aanhouden, er tegen het einde van het jaar nog eens tussen de 77.000 tot zelfs 277.000 besmettingen kunnen bijkomen. De wereld lijkt eindelijk wakker te worden. Nu ook de VN veiligheidsraad morgen in spoedberaad bijeen komt en de Europese lidstaten eindelijk geneigd om hun inspanningen te laten coördineren door de Europese Commissie. Wetenschappers vrezen immers dat het virus zich van het platteland kan verspreiden naar de sloppenwijken van Afrikaanse megacities, waar het veel moeilijker onder controle kan worden gehouden. Als we niet doortastender ingrijpen gaat Afrika een nooit geziene catastrofe tegemoet.