Certificatie van conflictmineralen moet verplicht worden

Overal in de wereld gebruiken gewapende groepen de handel in mineralen om hun activiteiten te financieren. Deze ‘bloed-mineralen’ - tin, tantaal, wolfraam en goud - eindigen in onze gsm’s, computers, koelkasten of wasmachines. Een internationale wetgeving* om de herkomst van deze mineralen op te sporen, bestaat niet. Daarom overweegt de Europese Unie om een systeem in te voeren dat de financiering van gewapende groepen via de mineralenhandel aan banden kan leggen. 

Het voorstel daartoe dat de Europese Commissie heeft geschreven werd gisteren beoordeeld door de commissie ontwikkelingssamenwerking DEVE van het Europees parlement. De sociaal-democraten in de DEVE-commissie wilden een striktere en ambitieuzere Europese regelgeving dan diegene die door de Europese Commissie werd voorgesteld. Zo stelt de Europese Commissie een certificatiesysteem voor invoerders van deze mineralen voor, maar dat systeem is vrijwillig. Volgens de sociaal-democraten moet dat verplicht worden én uitgebreid naar de hele bevoorradingsketen. 

De DEVE-commissie is ons voorstel gevolgd en geeft nu aan dat het certificatiesysteem verplicht en uitgebreid moet worden. Dat is een belangrijke stap. Nu moeten ook de commissie internationale handel én de plenaire vergadering overtuigd worden van de noodzaak van een wettelijke verplichting. Pas dan zal Europa echt kunnen wegen op de strijd tegen het gebruik van mineralen in conflictgebieden waarbij ook mensenrechten worden geschonden. Heel wat consumenten zouden vol afgrijzen reageren als ze wisten waar sommige mineralen die in hun huishoud- en communicatietoestellen zitten, vandaan komen. De schuld ligt niet bij de consument, maar bij de hele bevoorradingsketen. De commissie ontwikkelingssamenwerking heeft een sterk signaal gezonden naar de rest van het parlement dat mensenrechten en ontwikkelingssamenwerking betrekking hebben op alle weten die we in Europa stemmen. Een ambitieuze Europese wetgeving is een win-win situatie voor zowel ontwikkelingslanden, consumenten als voor alle Europese bedrijven.