Papa's willen beter verlof

Uit een onderzoek van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen (IGVM) blijkt dat meer dan negen op de tien vaders verlof opnemen na de geboorte van hun kind. Niettemin lijkt de regeling op het vaderschapsverlof nog niet optimaal te werken. 

Geraldine Reymenants, de coördinator van het onderzoek, vindt het een positieve evolutie dat mannen het in toenemende mate belangrijk lijken te vinden om vanaf het prille begin aanwezig te zijn in het leven van hun nieuwe baby en hun partner te steunen. 

Gemiddeld neemt een vader twaalf dagen verlof op na de geboorte van zijn kind.  Het onderzoek van het IGVM wijst uit dat de kersverse vaders voorstander zijn van een verlenging van het vaderschapsverlof tot 22 dagen.  Niet alle mannen nemen hun vaderschapsverlof op en er zijn veel vaders die minder verlof nemen dan de wettelijk toegestane tien dagen. 

De voornaamste reden om geen of niet alle dagen vaderschapsverlof op te nemen waar ze recht op hebben, is dat vaders geen loonverlies willen lijden. Naast de financiële gevolgen zijn ook de weigerachtige houding van de werkgever en het gevoel dat er te veel werk is om vrijaf te kunnen vragen belangrijke redenen. Ook de informatieverspreiding over de regeling op het vaderschapsverlof dient op een meer proactieve en gestructureerde manier te worden opgenomen door de werkgever.  

Het rapport stelt de gebrekkige bescherming tegen ontslag in de Belgische wetgeving aan de kaak. Een Europese richtlijn voorziet nochtans dat een lidstaat die vaderschapsverlof toekent de nodige maatregelen moet nemen om werkende mannen die gebruik maken van die rechten te beschermen tegen ontslag of tegen minder goede arbeidsvoorwaarden als ze terugkeren naar hun job. De richtlijn is echter niet correct omgezet in onze nationale wetgeving.  

In  oktober schaarde een meerderheid in het Europees parlement zich nog achter het voorstel van mijn fractiegenote Edite Estrela, voor een richtlijn waardoor vaders twee weken volledig betaald verlof moeten nemen. Een herziening van het ouderschapsverlof past bij een moderne balans tussen werk en privé. De Raad van ministers wees dit voorstel echter quasi unaniem af. De ministers vonden de uitbreiding niet opportuun in tijden van economische crisis. Velen argumenteerden dat het aan de lidstaten was om dit soort regelgeving te regelen.  Wij blijven alvast hameren op een Europese regeling. 

Reymenants onderstreept de financiële neutralisering van het vader- en moederschapsverlof als belangrijke voorwaarde om de doelstelling van gelijkheid van vrouwen en mannen te bereiken.  Met de neutralisering heeft ouderschapsverlof geen enkele consequentie, noch tijdens het verlof (met een volledig betaald loon), noch erna (de ouders behouden al hun rechten tot promotie, opleiding, …).