Opiniestuk: 'Ik ben Tolero'

Mijn campagne 'F*ck holebi's en hetero's. Ik ben Tolero' kan meestal rekenen op positieve reacties. De laatste dagen ontving ik op mijn kabinet toch een aantal mails die duidelijk aantonen dat een campagne voor meer verdraagzaamheid nog altijd nodig blijft.

In De Morgen schreef ik daarover een opiniestuk.

Opiniestuk: Ik ben Tolero

De Tolero-campagne, die ik lanceerde in samenwerking met de holebifederatie en verschillende jeugdbewegingen en die jongeren oproept om toleranter te zijn tegenover verschillen in seksuele voorkeur, kan niet overal op tolerantie rekenen. De vzw Actie Gezin is zopas een tegencampagne gestart, waarin holebi's ondermeer verweten wordt geslachtsziekten te vespreiden.

Onze sensibiliseringsactie wil aan jongeren verduidelijken dat het niet uit maakt of je holebi of hetero bent, maar dat tolerantie belangrijk is. Die boodschap werd vertaald in de slogan ‘F*ck holebi's en hetero's, ik ben tolero'.

Sinds kort circuleert er op het net een georganiseerde briefschrijfactie tégen de tolero-campagne, georganiseerd door de Actie Gezin, een "pluralistische" organisatie die beweert op te komen voor het gezin. De vereniging liet zich eerder al horen met campagnes tegen de adoptie van kinderen door holebi's en tegen medisch begeleide voortplanting bij holebi's.

Actie Gezin verduidelijkt dat ze opkomt voor het "natuurlijke gezin" waarmee meteen gezegd is dat er ook "onnatuurlijke gezinnen" zouden bestaan. Dit soort "biologisch" taalgebruik mondt - zo leert de ervaring- al snel uit in ziektemetaforen. En jawel, volgens Actie Gezin zou de Tolero-campagne bijdragen tot de "verontrustende toename van geslachtsziekten." Vooral de toename van HIV schrijft Actie Gezin op het conto van de holebi's. We weten inmiddels dat niet de seksuele voorkeur, maar het gebrek aan een degelijke bescherming de verspreiding van HIV in de hand werkt, en dat de HIV-epidemie zich vooral doorzet in continenten waar homoseksuele contacten niet echt de gangbare praktijk zijn. Maar de onderliggende boodschap van Actie Gezin is duidelijk. Bovendien wordt homoseksualiteit in verband gebracht met vrije seks, alsof holebi's niet, net als andere koppels, verlangen naar een warme en liefdevolle relatie.

De eerste mails van "bezorgde mensen" arriveerden de afgelopen dagen op mijn kabinet en bij de organisaties en jeugdverenigingen die meewerken aan de Tolero-campagne, zoals de Holebifederatie en Wel Jong Niet Hetero, de Katholieke Landelijke Jeugd (KLJ), de Kristelijke Arbeiders Jongeren (KAJ), Jeugd Rode Kruis en Chiro. De toon van die mails is soms opmerkelijk. Ik geef enkele passages mee. Een briefschrijver die pleit voor meer "fatsoen" heeft het over "de f*cking campagne van minister Van Brempt. (als er een sterretje tussenstaat mag je toch zeggen wat je wil...)" Een andere briefschrijver vindt dat holebi's "bewust in de kijker willen lopen met wansmakelijke arrogante acties die de normale mens uitdaagt en uitlacht." Volgens nog een briefschrijver zegt de bijbel dat god "homoseksualiteit haat en de steden Sodom en Gomorra zijn twee prachtige voorbeelden van wat er met een stad kan gebeuren die deze dingen praktiseert of tolereert." Ik krijg  ook voorlichting van briefschrijvers die me melden dat god "niet voor niets de vrouw van een spleetje en de man van een piemelke heeft voorzien. En nu wil u de mensen doen geloven dat het abnormale normaal is. Ik geloof dat het 1000x beter was als u dat geld gebruikte om jongeren, die met een onduidelijk rolpatroon opgegroeid zijn, psychisch bij te staan om ‘normaal' te gaan leren denken."

Mocht ik niet zo verbaasd en geschokt zijn over deze reacties, dan zou ik de initiatiefnemers danken. Zij tonen immers kristalhelder aan dat acties die oproepen tot meer tolerantie - tegenover élke groep die het slachtoffer is van discriminatie - absoluut noodzakelijk blijven. Dat is ook de reden waarom in mijn ontwerpdecreet  ‘Gelijke Kansen en Gelijk behandelingsbeleid', dat de Vlaamse regering in februari goedkeurde, discriminatie op grond van seksuele voorkeur opgenomen werd.

De Tolero-campagne is nodig, omdat recent onderzoek uitwijst dat 43,5 procent van de Vlaamse jongens en 23,5 procent van de meisjes een negatieve houding heeft ten opzichte van holebi's. Discriminatie op grond van seksuele geaardheid komt in heel Europa nog vaak voor. Ze staat in de Europese top drie, na discriminatie op basis van afkomst en van handicap. Ook bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen staat het aantal klachten inzake discriminatie op basis van seksuele voorkeur op de derde plaats. Ruim vijftig procent van de Europeanen is volgens de Eurobarometer van 2007 van mening dat homoseksualiteit een negatieve impact heeft op iemands maatschappelijke positie. Vooral de nieuwe EU-landen hebben het moeilijk met gelijke rechten voor holebi's. In België, zo dachten velen, is de strijd al lang gestreden. Ons land vervulde een pioniersrol in de wereld, samen met Nederland en Denemarken, toen we het huwelijk openstelden voor holebi's. Ondertussen vindt ons voorbeeld navolging in vele landen. Dat is een goede zaak omdat we daardoor alle gezinnen gelijke kansen geven om zich ten volle te ontplooien. Vandaag zijn de gezinsvormen uitermate divers geworden, gaande van klassieke gezinnen, over eenoudergezinnen, nieuw samengestelde gezinnen, kinderloze gezinnen tot holebigezinnen. Er is geen enkele reden om de ene gezinsvorm te bevoordelen of een andere te benadelen. Elke mens heeft recht op waardigheid en geluk, en heeft het recht dat te delen in de warmte van een gezin, met of zonder kinderen. Een progressief gezinsbeleid moet de voorwaarden creëren die deze gelijke kansen garanderen.

De praktijk leert ons echter dat sommige gezinsvormen minder kansen krijgen dan andere - ik denk aan eenoudergezinnen en nieuw samengestelde gezinnen - en dat sommige gezinsvormen zelfs te kampen hebben met al dan niet verdoken vormen van discriminatie. Als minister van Gelijke Kansen is het mijn opdracht om daar over te waken en zo nodig maatregelen te nemen. Omdat vooral holebi's het soms knap lastig kunnen krijgen, zette ik de Tolero-campagne op. Ze heeft nu al haar nut bewezen. Ik wil daarom ook de organisaties en de jeugdverenigingen die deelnemen aan de campagne hartelijk danken. Hun steun getuigt van moed en warmte. En dat is, zo blijkt nu uit de kille reacties, absoluut noodzakelijk.
 

(Tot juni 2009 was de Vlaamse minister voor Mobiliteit, Gelijke Kansen en Sociale Economie - Kathleen Van Brempt)