Borg: Het gaat niet enkel over bekwaamheid maar vooral over geloofwaardigheid

De omstreden kandidaat-Europees Commissaris Tonio Borg, bekend om zijn virulente standpunten tegen vrouwen-, holebi- en migrantenrechten, heeft een meerderheid gekregen in het Europees parlement. Deze man heeft zijn hele leven gestreden tegen de fundamentele waarden van Europa en mist daarom elke geloofwaardigheid. Een conservatieve meerderheid in het parlement dacht daar blijkbaar anders over. Ik ben dan ook geschokt met deze uitkomst.

Hoewel verwacht werd dat de stemming over Tonio Borg nipt zou zijn, stemden 381 parlementsleden voor en 281 tegen de kandidatuur van Borg. Ook van buiten het parlement kwam heel wat protest tegen zijn kandidatuur. 93 Europese NGO’s vormden onlangs een coalitie om het parlement te overtuigen Borg weg te stemmen. De Europese sociaaldemocraten van S&D beslisten, mede op mijn vraag, om tegen de kandidatuur van Borg te stemmen. De Europese christendemocraten beslisten Borg te steunen omdat ‘religie in deze zaak niet meespeelt’. De groenen en liberalen stemmen tegen.

Borg werd eerder gehoord door drie parlementaire commissies die hem ‘bekwaam’ achtten. Maar in de politiek gaat niet niet enkel om bekwaamheid, het gaat ook over geloofwaardigheid. Een man die zijn hele leven gestreden heeft tegen de rechten van vrouwen, holebi’s en migranten, en nu - omdat hem een interessante baan wacht - op zijn communiezieltje belooft dat hij ‘het nooit meer zal doen’, vormt een potentieel gevaar. Wat wij als verworven Europese waarden beschouwen, zoals gelijke rechten voor mannen en vrouwen, non-discriminatie op basis van seksuele geaardheid, gelijke toegang tot medische zorg, toegang tot anticonceptie en zo meer, zijn dat voor Borg niet. Het is op zich al schaamteloos dat een politicus bereid is zijn persoonlijke opinies onder de mat te vegen, in de hoop een mandaat te kunnen bemachtigen. Van een politicus verwacht ik dat hij zijn ideeën verdedigt, niet dat hij ze verbergt.
Wie Europees commissaris voor volksgezondheid wordt, moet boven elke verdenking staan. De rabiaat conservatieve houding die Borg in het verleden ten toon spreidde, is niet compatibel met reproductieve gezondheidszorg of de strijd tegen HIV.

Als minister van Justitie in Malta voerde Borg in 2004 campagne om het verbod op abortus in de grondwet te betonneren; in 2011 verzette hij zich tegen de Maltese echtscheidingswetgeving, die door een meerderheid van de Maltese bevolking werd gesteund. Net zoals hij zich in 2009 verzette tegen het voorstel van de Maltese sociaaldemocraten om ook homoseksuele koppels huurbescherming te geven in de nieuwe huurwetgeving of tegen het recht van samenwonende homoseksuele koppels en niet-gehuwde koppels om van elkaar te kunnen erven. Borg steunde ook de criminalisering van zaad- of eiceldonatie voor alleenstaande moeders en lesbische koppels, die gestraft zouden moeten worden met een boete van 10.000 tot 23.000 euro en een celstraf van 5 jaar. Verder steunt hij actief anti-abortusorganisaties en is hij gekant tegen voorbehoedsmiddelen. De man volgde in het verleden in zijn politieke beleid een bijna integristische levensbeschouwelijke agenda. In de Maltese pers maakte de katholieke kerk zich een week geleden nog grote zorgen dat Borg zich ertoe zou moeten verbinden om ‘actief het EU-beleid inzake vrouwenrechten te steunen’, terwijl Borg volgens de Malta Star ‘altijd beklemtoond heeft dat abortus in Malta nooit gelegaliseerd zou worden zolang hij en eerste minister Gonzi het land besturen.’
Ik ben dan ook ontgoocheld in de houding van mijn collega’s. Alles waar de Unie voor staat, wordt steeds verder uitgehold. Nu zitten we opgezadeld met een Commissaris voor volksgezondheid, waarvan we niet weten of hij zich echt zal inzetten om de gezondheid van alle Europeanen, ongeacht hun geslacht of seksuele voorkeur te beschermen.