Moet IMF rol spelen in deze Europese crisis...?

Naarmate de cruciale Europese Top van 9 december nadert, neemt de speculatie toe over wat er nu moet/zal gebeuren om de eurozone te redden. De ministers van Financiën, die gisterenavond en vandaag in Brussel bijeen zitten, zijn het alvast over één zaak eens: de uitbreiding van het EFSF naar € 1000 miljard (zoals afgesproken in oktober) zal toch niet gaan.

De reden? Ondertussen heeft de eurocrisis door het gebrek aan daadkrachtig optreden zulke proporties aangenomen, dat zelfs het EFSF moeite heeft om geld op te halen aan een rentevoet die laag genoeg is om landen te kunnen helpen. Nochtans was de bedoeling van deze 'muur van geld' precies om Italië en Spanje af te schermen van de speculanten en zo verdere besmetting van andere landen van de Eurozone te vermijden. Maar dat feestje gaat dus niet door. Daarom wordt er nu naarstig naar andere oplossingen gezocht. Zo wordt de Europese hoop hoe langer hoe meer in het IMF gesteld. Onder meer de Nederlandse minister van Financiën was daar erg happig op.

Om verschillende redenen is dit een doodlopend spoor en kan dit nooit een (deel van de) oplossing voor de eurocrisis zijn. Ten eerste is het niet duidelijk of het IMF hier wel zo happig op zou zijn: dit zou immers betekenen dat armere landen zoals Brazilië en China leningen zouden moeten geven omdat rijke landen zoals Duitsland en Nederland weigeren om kordaat op te treden. Ten tweede zou dit een herhaling zijn van de fout die men al van bij het begin van de crisis maakt: niet inzien dat dit een Europese crisis is, die Europese oplossingen nodig heeft.
Martin Wolf neemt een aantal van deze zaken op in een bijzonder scherp en inzichtrijk artikel in de Financial Times vandaag. Opvallend is hoeveel elementen hier terugkomen van de standpunten die we met de sociaaldemocraten in het Europees parlement als sinds het begin van de crisis innemen (nood aan investering, budgetaire discipline is geen panacea, het zijn niet buitensporige overheden die deze crisis hebben veroorzaakt, ...).
Kortom, de enige uitweg uit de eurocrisis is een duidelijk kader én een concreet investeringsprogramma voor duurzame groei, met solidariteit tussen de lidstaten (bijvoorbeeld eurobonds) die samengaat met goede en afdwingbare afspraken over gezond beheer van de financiën. De staatshoofden en regeringsleiders die zich klaarmaken voor 9/12 doen er alvast goed aan het artikel van Martin Wolf aandachtig te lezen. Het is te sharen via mijn facebookpagina.