Van Brempt interpelleert over schendingen mensenrechten in Turkije

Tijdens het zogenaamde key debate ter voorbereiding van de Europese Raad, heb ik de Commissie geïnterpelleerd over het nieuwste rapport van Amnesty International. Dat meldt dat Turkije de mensenrechten van Syrische vluchtelingen schendt in detentiekampen die mede met geld van de EU zijn gebouwd. Wij moeten nog deze week Turkije tot de orde roepen.

Op haar topoverleg van morgen en overmorgen bespreekt de Raad ondermeer de vluchtelingenproblematiek. Het rapport van Amnesty International moet daar absoluut aan bod komen. Gisteren hadden we het in de assemblee in Straatsburg nog over de vluchtelingencrisis en de noodzaak om de opvang aan de Europese buitengrenzen beter en menswaardig te organiseren én die grenzen ook beter te beschermen. Wij rekenen ook op Turkije om te helpen bij de opvang van vluchtelingen uit het Midden-Oosten. Nu blijkt uit het nieuwe rapport van Amnesty International dat Turkije de mensenrechten van die vluchtelingen ernstig schendt.

De Turkse overheid zou vluchtelingen opsluiten in detentiekampen, weigeren hen asiel te verlenen, hen advocaten ontzeggen en hen onder druk zetten, zelfs mét fysieke mishandeling, om terug te keren naar hun vaderland. In het rapport getuigen Syrische vluchtelingen, mensen die de gruwel van oorlog en terreur ontsnapt zijn, dat ze dagenlang geketend werden en geslagen. Dat op zich is al voldoende zijn om onverwijld uitleg te vragen aan Turkije. 

Verontrustender nog is dat deze praktijken wellicht mogelijk gemaakt worden dank zij middelen die de EU aan Turkije geeft. Het materiaal en de infrastructuur in de bewuste detentiekampen - ondermeer in Erzurum - dragen immers labels van de Europese Unie. De Unie zou zo, ongewild, medeplichtig kunnen zijn aan schendingen van de mensenrechten. Als we niet optreden is die medeplichtigheid niet langer ongewild, maar bewust gewild. Dat is uiteraard totaal onaanvaardbaar. Wij moeten dus onmiddellijk ingrijpen, niet morgen, maar vandaag. Dat kan, in de onderhandelingen met Turkije van deze week. Als we geen bikkelharde garanties krijgen dat er meteen een einde wordt gesteld aan deze mensenrechtenschendingen moet de EU haar samenwerking met Turkije stop zetten.

De Europese Unie moet dringend werk maken van een onafhankelijk mechanisme dat kan nagaan hoe de Europese middelen worden gebruikt en of de mensenrechten in Turkije nageleefd worden. We kunnen het hier niet voortdurend over Europese waarden en mensenrechten hebben en dit signaal door de vingers zien. Er is nu actie nodig.