Multinationals moeten transparanter rapporteren over hun belastingen

Ondanks verzet van de conservatieve partijen in het Europees parlement werd in Straatsburg een nieuwe wet gestemd die de strijd tegen agressieve belastingontwijking en belastingfraude door multinationals vergemakkelijkt. “Overheden, burgers en middenveldorganisaties zullen nu in staat zijn het geld van grote ondernemingen te volgen.

Ondernemingen met een jaaromzet groter dan 750 miljoen euro - dat is één op de tien grote bedrijven - zullen verplicht worden publiek informatie vrij te geven over hun winsten, activa, omzet, het aantal werknemers en de hoeveelheid belastingen die ze in elke lidstaat betaald hebben. Deze zogenaamde publieke country by country reporting (CBCR) zal ons een beter zicht geven op de belastingpraktijken van multinationals. De sociaal-democraten zijn er ook in geslaagd om de CCBR uit te breiden tot dochterondernemingen buiten de EU, ook als die in zogenaamde belastingsparadijzen gevestigd zijn, wat de slagkracht van de wetgeving verhoogt.

De stemming is een belangrijke overwinning voor de progressieve partijen in het Europees parlement. Wij hadden liever gezien dat country by country reporting mogelijk werd bij bedrijven met een jaaromzet groter dan 40 miljoen. Maar conservatieve partijen in het parlement, zoals de christendemocraten (EPP), de liberalen (Alde) en de conservatieven (ECR) wilden daar niet van weten en hebben voortdurend getracht achterpoortjes in te bouwen. Wij zijn er ook in geslaagd om de nieuwe wetgeving binnen vier jaar te laten herzien om na te gaan of het plafond van 740 miljoen voldoende impact heeft. Met de hulp van burgers en NGO’s kunnen we er er voor zorgen dat uiteindelijk alle grote bedrijven onder de nieuwe wetgeving zullen vallen.

Dat country by country reporting effect heeft, is eerder aangetoond in de financiële sector, waar het systeem inmiddels al verplicht is. Daardoor is bijvoorbeeld OXFAM er in geslaagd om het onaanvaardbaar gebruik van belastingsparadijzen door de 20 grootste Europese banken aan te kaarten.

De nieuwe wetgeving moet nu nog onderhandeld worden met de lidstaten, waarvan geweten is dat ook zij vaak dwars liggen. Lidstaten moeten begrijpen dat burgers het niet meer pikken dat enkel zij via hun belastingen opdraaien voor de instandhouding van publieke dienstverlening en de aanpak van de economische crisis, terwijl multinationals de dans ontspringen.