Camerons voorstellen zullen meer problemen veroorzaken

Camerons voorstellen om de Europese Unie te hervormen, druisen in tegen de beginselen die aan de grondslag van de Unie lagen. Ze hebben tot doel sociale rechten af te bouwen, lidstaten verder uit elkaar te drijven, Europese solidariteit te ondergraven en Europa te verzwakken op het internationale forum.

Dat lidstaten kritiek hebben op de werking van de EU kan ik begrijpen. Ik denk niet dat er iemand ontkent dat er een probleem is met de Unie, maar de schijnoplossingen die Cameron aanreikt, zullen de problemen eerder vergroten dan verkleinen. Zo wil Cameron de EU afslanken en opnieuw meer macht leggen bij de lidstaten, zodat die in staat zijn Europese beslissingen af te blokken. Maar net dat doen de lidstaten voortdurend. In de aanpak van het vluchtelingenprobleem zijn het de lidstaten die een gemeenschappelijke oplossing in de weg staan. Die analyse wordt trouwens over de meeste grensoverschrijdende problemen gemaakt, of het nu gaat over fiscale fraude, belastingvoordelen die lidstaten toekennen aan multinationals, sociale dumping of de aanpak van de klimaatverandering… Als landen méér hun eigen koers varen, zoals Cameron voorstelt, wordt het bijvoorbeeld onmogelijk om belastingdeals waarmee lidstaten elkaar kapot concurreren aan te pakken. Dan is de hele verontwaardiging bij alle Europese burgers over Luxleaks eigenlijk van geen tel geweest.

De verdeelde slagorde waarmee de lidstaten optreden, verzwakt ons ook tegenover het buitenland. Het is geen toeval dat Poetin precies eurosceptischer partijen financieel steunt. Hoe meer de lidstaten uit elkaar gespeeld worden, hoe zwakker Europa staat. Maar net dat stelt Cameron voor. Zelfs het kleinste kind kan zien dat minder Europa ons helemaal niet meer slagkracht zal geven op het wereldtoneel.

Opvallend is ook de oproep van Cameron om sociale rechten af te bouwen. Cameron misbruikt de vluchtelingencrisis om het eigen sociale afbraakbeleid te maskeren. Burgers zijn vandaag terecht bezorgd over hun sociale bescherming en over de houdbaarheid van de sociale welvaartstaat. Maar die wordt vooral bedreigd door een conservatief politiek project, zoals we dat in het VK en ook in ons eigen land zien. Daar worden systematisch rechten afgebouwd. Het is niet een te veel aan rechten dat ons zorgen moet baren, maar een te kort aan rechten. Sociale dumping is vandaag een ernstige bedreiging voor heel wat werknemers in de bouw- en transportsector. Dat kan enkel aangepakt worden met een krachtig Europees beleid, niet met een versnipperd beleid van 28 lidstaten.

Camerons voorstellen zijn gericht op het creëren van een enge handelsunie die zo weinig mogelijk gereglementeerd wordt vanuit Europa. Dat is ook de reden waarom hij uit de bankenunie wil stappen: hij wil de belangen van de machtige financiële sector in de Londense City beschermen. De problemen in Europa en de constructiefouten in de structuur van de Europese Unie zijn aan het licht gekomen naar aanleiding van de bankencrisis. We hebben toen tot onze scha en schande gezien dat we een bankenunie nodig hadden. Amper acht jaar later doet Cameron alsof de financiële crisis nooit bestaan heeft en wil hij ‘zijn’ banken weer hun gang laten gaan.

De voorstellen van Cameron zijn nauwelijks ernstig te nemen. Zij gaan niet uit van het algemeen belang van de Europese burger, maar van de belangen van de economische en financiële elites van Groot-Brittannië. Om die voorstellen aan de gewone burger verkocht te krijgen, giet Cameron er een migratiesaus overheen, omdat hij weet dat burgers daar vandaag erg bezorgd over zijn. Maar in essentie is dit een verhaal dat vrij spel wil geven aan multinationals en de sociale afbraak wil verder zetten.