Hoe een Vlaamse vrouw in Griekenland de crisis ervaart

Nadia Peeters is een Vlaamse vrouw die woont en werkt in Griekenland. Sinds het begin van de Griekse crisis post ze regelmatig op Facebook verslagen over de manier waarop de Grieken omgaan met hun dramatische situatie. Gisteren stuurde ze ons een mailtje naar aanleiding van de berichten dat de sociale crisis in heel Europa steeds verergert. Ik was erg aangegrepen door wat Nadia vanuit Griekenland schrijft en heb haar gevraagd of ik haar bericht mag posten. Dit is Griekenland vandaag.

Wat ik hier zou wilen zeggen is dat er zowel door de Europese als door onze eigen politici hier veel en veel te traag wordt gereageerd. Het gevolgde beleid is een regelrecht fiasco. De ene maatregel moet de schade van de vorige weer opvangen. Begonnen we met een schuld van 120 procent van het BNP, nu is dat geloof ik opgelopen tot 170%, omdat de economie alleen maar krimpt. Er is te drastisch en te snel bezuinigd, dat geeft men ook toe. Griekenland had vanaf het begin meer ademruimte moeten krijgen dan was het niet zover gekomen.

Verder is de hardvochtige houding van de trojka die -zo lijkt het- alleen maar excelletjes weet te produceren en totaal niet geinteresseerd is in de sociaal-politieke consequenties van het opgelegde beleid, onwerkbaar voor een land en voor een democratie. Politici moeten in eigen land een beleid ook kunnen verkopen. Als alle democratische procedures buiten spel worden gezet en weggehoond lijkt het me meer dan logisch dat een volk in opstand komt en een land instabiel wordt. Bovendien zijn er ook heel wat vraagtekens te plaatsen bij het feit dat toen de Grieken uit woede en verontwaardiging tijdens de verkiezingen vorig jaar de gevestigde en met corruptie geassocieerde partijen wilden afstraffen door massaal op de oppositiepartij Syriza te stemmen, er in Europa ineens moord en brand werd geschreeuwd want dat was ook weer niet de bedoeling. Juist de partijen die volgens Europa decennia lang het land in het verderf hadden gestort, waren nu ineens weer een betrouwbare bondgenoot. In een ongekende propaganda-campagne vol van dreigementen en doemscenario's (met de anders zo moralistische Schauble voorop) werd het Griekse volk min of meer gedwongen weer op diezelfde corrupte partijen te stemmen opdat Europa niet uit elkaar zou vallen. Een staaltje van interventie, opportunisme en hypocrisie.

Ik vraag me trouwens af hoe geduldig men in Belgie zou zijn als de helft van de bevolking al twee of meer maanden geen salaris zou krijgen. En dan bedoel ik leven met NUL euro per maand. Geen werkloosheidsuitkeringen etc. Veel Grieken blijven -al worden ze een jaar niet betaald- wel trouw naar hun werk gaan. Zeven maanden lang zijn de tranche-betalingen van de noodlening bevroren geweest. Op een zeker moment voldeed Griekenland aan alle eisen maar werd er maar getalmd omdat Duitsland een conflict had met het IMF. Met iedere dag uitstel van het uitbetalen van de tranches gingen hier ik weet niet hoeveel bedrijven over de kop, kwamen ik weet niet hoeveel families op straat te staan, zonder uitkering, niets. Hervormingen zijn goed voor dit land, liever vandaag dan morgen maar de trojka trekt met haar gebrek aan inzicht en hardvochtigheid dit land de afgrond in. Veel maatregelen schieten volledig hun doel voorbij (het grootste succesnummer was wel de accijnsverhoging op brandstof waardoor de kosten om het huis te verwarmen verdubbelden en men massaal in overstapte op de openhaard... rendement van de actie negatief, het milieu vervuild door giftige rook en een aantal slachtoffers maar daar viel bij de trojka niet over te onderhandelen want dat zou het vertrouwen in dit land ondermijnen).

In België kan men over het algemeen gewoon niet begrijpen wat het betekent in een echte crisissituatie te leven, een situatie zonder uitzicht die maar voortduurt, waar slachtoffers vallen. Het is erg moeilijk vanuit een land met AAA status - klimaat te begrijpen hoe het is in een land te leven dat op de rand van de afgrond balanceert. Wat het betekent dat in de naam van de EU vrijheid van meningsuiting wordt ingeperkt, mensen willekeurig worden opgepakt, het neonazisme oprukt en een derde van de bevolking in een klap onder de armoedegrens is komen te leven. Griekenland mag de risee zijn van Europa maar ondertussen gaan we hier door een hel. Als je zegt dat Lazlo Andor een redelijk en logisch betoog houdt heb je gelijk. Maar tegelijk heeft het de naiviteit van een zelfgenoegzaam schooljongetje, dat in een veilige AAA omgeving is opgegroeid en van daaruit redeneert. Kennelijk begrijpt hij niet hoe explosief het klimaat hier en in andere landen in Zuid-Europa is en hoe fragiel het evenwicht.

Dit is een land dat zes jaar lang ploetert, in een diepe depressie en op de rand van een burgeroorlog verkeert, met een klimaat dat veelal met dat in periodes van oorlog en bezetting wordt vergeleken. Eindelijk leek het vertrouwen enigszins teruggekeerd, de Griekse banken werden geherkapitaliseerd, nog een pakket pijnlijke maatregelen en de economie zou weer in de lift komen. Door de blunder van Dijsselbloem werd nu ook deze hoop weggevaagd. Als je vraagt aan de Grieken hoe ze de toekomst zien: pikzwart. This is REAL life, niet een intellectualistische uitdaging.