Nieuw Europees plafond voor luchtvervuiling redt 200.000 levens

Jaarlijks sterft bijna een half miljoen Europeanen vroegtijdig als gevolg van slechte luchtkwaliteit. Het Europees parlement keurde vandaag het akkoord goed tussen de Raad en het Parlement over een nieuwe richtlijn met bindende nationale uitstootplafonds voor de vijf belangrijkste luchtverontreinigende stoffen. De herziene uitstootplafonds voor deze stoffen - die tegen 2030 moeten gehaald worden - zullen het aantal vroegtijdige overlijdens door luchtvervuiling in de EU halveren. 

De herziene National Emissions Ceiling Directive (NECD) heeft betrekking op de uitstoot van zwaveldioxide (SO2), stikstofoxide (NOx), fijn stof (PM2.5), vluchtige organische componenten met uitsluiting van methaan (NMVOC) and ammoniak (NH3). Hoewel onze ambities véél hoger lagen, hebben we toch het akkoord gesteund omdat het in Europa heel wat levens zal redden. 

Vooral de lidstaten hebben zich heftig verzet tegen strengere normen. Zo blokkeerde de Raad een hele reeks maatregelen waaronder emissie-doelstellingen voor methaan, evenals bindende doelstellingen die vroeger in werking zouden treden, namelijk vanaf 2025. De lidstaten dwongen ook een zekere flexibiliteit af, bijvoorbeeld door ervoor te zorgen dat bij extreem droge zomers of koude winters de uitstoot over drie jaar mag worden uitgemiddeld. Nochtans betalen lidstaten jaarlijks tussen de 300 en 900 miljard euro aan gezondheidszorg die verband houdt met slechte luchtkwaliteit.

Net vandaag werd ook het jaarlijkse rapport van het Europees Milieuagentschap over luchtkwaliteit gepubliceerd: Air quality in Europe 2016. Het rapport wijst er nogmaals op dat hoewel er langzaam vooruitgang wordt geboekt, de luchtkwaliteit nog steeds het grootste gezondheidsrisico door milieuvervuiling oplevert. België prijkt helaas opnieuw in de Europese top wat betreft ‘verloren levensjaren’ als gevolg van blootstelling aan fijn stof, stikstofdioxide en ozon. De gezondheidsimpact door de blootstelling aan deze stoffen is het grootst in Italië, België, het VK en Servië.

Vooral in de steden halen we de normen van de Wereldgezondheidsorganisatie niet. Zo worden bijvoorbeeld op de meetposten in het Antwerpse district Borgerhout noch voor stikstofdioxiden, noch voor fijn stof noch voor ozon de normen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) gehaald.