Europese visserij zet belangrijke duurzame stap vooruit

Het Europees parlement heeft vandaag het gemeenschappelijk visserijbeleid voor de komende jaren goedgekeurd. Dankzij de inzet van de Europese sociaaldemocraten werd een akkoord bereikt met de Europese lidstaten om resoluut te kiezen voor het verduurzamen van de Europese visserijsector. Dat akkoord lag vanmiddag ter stemming voor. Een verbod op diepzeevisserij met sleepnetten op meer dan 600 meter diepte haalde het echter nipt niet. Dat is een bijzonder spijtige zaak, omdat deze vorm van visserij bijzonder veel schade aanricht.

Het Europees parlement stemde zonet een aantal teksten dat de Europese visserij alvast duurzamer maakt. Een van de dossiers had betrekking op de regels die van toepassing zijn voor visvangst op grote diepte. “Daar wordt behoorlijk wat schade aangericht door het gebruik van sleepnetten. Een amendement om diepzeevisserij met bodemnetten te verbieden op een grotere diepte dan 600 meter haalde geen meerderheid. Het werd verworpen met een nipte stemming van 342 tegen 326". Het verbod op vangst op grote diepte had in de praktijk slechts een tiental, voornamelijk Franse visserijbedrijven geraakt, die deze techniek toepassen. “De zeebodem wordt daarbij afgeschraapt met sleepnetten, wat een ecologische ravage aanricht. Sociaaldemocraten in het Europees Parlement steunden dergelijk verbod op het gebruik van sleepnetten op grote diepte, net zoals tienduizenden Europeanen die de afgelopen weken hun stem lieten horen en de voltallige milieu- en natuurbeweging.

Een tweede, omvangrijker dossier betreft het nieuwe akkoord over de Europese visserij, dat eindelijk het allergrootste probleem aan pakt, namelijk de permanente en structurele overbevissing. Over het algemene visserijbeleid en een verduurzaming van de visvangst is er wel een grote eensgezindheid. De Europese Raad wordt nu verplicht om bij de jaarlijkse vaststelling van visquota ook duurzaamheid na te streven. In de aanloop naar 2015 moeten de quota daarop ingesteld worden.

 Om dit duurzame niveau van het visbestand vast te stellen wordt het principe van de maximale duurzame opbrengst (MDO - ‘maximum sustainable yield’) ingevoerd, niet enkel als een politieke intentie, maar daadwerkelijk juridisch bindend. Op die manier kan er voor gezorgd worden dat de visbestanden opnieuw aangroeien tot boven een duurzaam ‘bodemniveau’. Dat is ook op goed voor de vissers, want als de visbestanden boven het MDO-niveau geraken, stijgen de winsten weer omdat de kosten voor de vissers dalen bij een hogere visdichtheid in zee.

Ook over de beoogde verplichting om alle vis aan te landen (het zogenaamde ‘teruggooiverbod’) kon overeenstemming worden bereikt. Zoals het Parlement had geëist, voorziet de tekst in een verplichte invoering van een teruggooiverbod binnen een duidelijk afgebakende termijn (geleidelijk aan van 2015 tot 2019). Al zijn daar, om tot een akkoord te komen met  de lidstaten, wel een aantal uitzonderingen op mogelijk, maar die moeten telkens door de Commissie goedgekeurd worden als onderdeel van nieuwe besluiten. Het zal dus niet zomaar mogelijk zijn om een teveel aan oninteressante vissoorten of te kleine vissen weer over boord te gooien.

Er was geen eensgezindheid over de manier waarop in de toekomst moet worden omgegaan met het probleem van de overcapaciteit in sommige segmenten van de EU-vissersvloot. Het compromis zegt nu dat lidstaten hun vangstcapaciteit moeten afstemmen op hun visvoorraden. Als de vloot te groot is, moet de lidstaat maatregelen treffen. Doen ze dat niet, dan riskeren ze financiële sancties.

De tekst zorgt ervoor dat de EU ook in buitenlandse wateren niet bijdraagt aan overbevissing. Enkel overschotten die een ‘derde land’ niet kan gebruiken, mogen worden gevangen, zoals ook is bepaald in het Verdrag van de Verenigde Naties inzake zeerechten.

Een groot succes voor de onderhandelaars van het parlement is de aanvaarding van de zogenaamde toelatingscriteria. Dat betekent dat lidstaten in de toekomst hun quota of vangstmogelijkheden volgens objectieve en transparante criteria moeten verdelen over hun vissers. Daartoe moeten onder meer ook ecologische, sociale en economische criteria behoren. Vissers die kunnen aantonen dat zij een bovengemiddeld aantal arbeidsplaatsen scheppen en het milieu minder dan gemiddeld belasten, kunnen hiermee hun voordeel doen.

Ik ben tevreden over de bereikte akkoorden over het bredere Europese visserijbeleid. Het gaat om een stevig pakket aan belangrijke stappen in het verduurzamen van de Europese visserij. Europa slaagt er op die manier is om voor het visserijbeleid de toekomst veel beter voor te bereiden dan dat voor het landbouwbeleid het geval is.