En wat met de gevolgen van de koolstofzeepbel

Serge de Gheldere, Vlaams klimaatambassadeur van Al Gore, en Roger Cox, auteur van een boek over de oliekrimp en de klimaatverandering, trekken aan de alarmbel over het huidige energie- en klimaatbeleid. "Als we verder gaan, blazen we verder aan een koolstofzeepbel waarvan de gevolgen die van de kredietcrisis ver achter zich laten." Dat doen ze naar aanleiding van een beslissing van het Europees Parlement om de noodzakelijke hervormingen van de emissiehandel opzij te schuiven. 

In een opiniestuk in De Tijd veroordelen ze het immobilisme op vlak van klimaat- en energiebeleid in meer dan 180 landen, inclusief de lidstaten van de Europese Unie. Volgens Cox en de Gheldere is deze grotendeels te wijten aan de angst voor het vertrek van energie-intensieve industrie naar oorden waar minder strenge regels gelden. Een niet onterechte vrees, want industrielobbyisten betogen met klem dat dat het gevolg zijn van een strenger en ambitieuser klimaatbeleid. 

Al lost dat het probleem niet op. Het maakt enkel duidelijk dat zowel politiek, als burger steeds minder te vertellen hebben als het over energie- en klimaatbeleid gaat. "Jammer," schrijven Cox en de Gheldere, "want diezelfde burger krijgt later wel de rekening gepresenteerd."

Bovendien is langer wachten en niets doen geen optie meer, want dat vergroot het probleem alleen maar. Zoals IMF-voorzitster Christine Lagarde het reeds verwoordde: ‘Future generations will be roasted, toasted, fried and grilled.’

Wie het volledige opiniestuk wil nalezen, kan dat via deze link. Ook ik reageerde op de weigering van het Europees parlement om de emissiehandel te hervormen met een soortgelijke analyse. Die analyse vind je hier.