Barroso wil niet weten van bindende doelstellingen hernieuwbare energie

Morgen stelt de Europese Commissie het zogenaamde 2030 pakket voor dat verduidelijkt waar de Unie in 2030 moet staan inzake hernieuwbare energie, energie-efficiëntie en de uitstoot van broeikasgassen. Europa zal niet langer kunnen zeggen dat het een wereldleider is inzake de strijd tegen de klimaat-opwarming. Zo wil Barroso bijvoorbeeld geen bindende doelstellingen meer voor hernieuwbare energie. Dat is dwaas want hernieuwbare energie levert honderdduizenden jobs op.

Wat willen we in Europa bereiken tegen 2030 op het gebied van energie-efficiëntie, hernieuwbare energie en de uitstoot van broeikasgassen? Het antwoord zou eenvoudig moeten zijn. Meer energie-efficiëntie, meer hernieuwbare energie en minder uitstoot. Om dat te bereiken, moet je niet enkel ambitieuze doelstellingen hebben, je moet ze ook afdwingbaar maken, net zoals Europa dat heeft gedaan met begrotingsdoelstellingen. Maar de zelfverklaarde ‚climate change warrior’ Barroso doet dat niet. Zijn ambities zijn laag en bindende doelstellingen worden als een last beschouwd. Barroso buigt voor de industrie en de industriële belangen van enkele lidstaten.

Uit lekken die vorige week in de pers verschenen, blijkt dat de Commissie enkel met bindende doelstellingen komt voor broeikasgassen. Wellicht gaat het om een inperking met 40 of zelf maar met 35 procent, terwijl volgens de sociaaldemocraten 50 procent het ambitieuze minimum moet zijn. Voor her-nieuwbare energie en energie efficiëntie zullen er geen bindende doelstellingen meer zijn. Voor hernieuwbare energie bestond zo’n bindende doelstelling nog wel in het 2020 pakket, maar dat wordt voor het 2030-pakket verwaterd naar een beschamend lage én niet bindende doelstelling van 30 procent. Dat zou volgens ons een bindende doelstelling van 45 procent moeten zijn. Voor energie-efficiëntie is er niet eens meer een doelstelling. En de lopen nu al achterop op onze doelstellingen voor 2020. Wij wilden een bindende doelstelling van 40 procent.”

Het Europese energie- en klimaatbeleid is het slachtoffer van het paniek-voetbal dat de Europese leiders spelen als gevolg van de crisis. Economische heropleving én tewerkstelling hebben bijna alle andere thema’s naar de achtergrond verdrongen. Dat zijn uiterst belangrijke thema’s maar ze zijn niet tegengesteld aan een ambitieus energiebeleid. Alleen wordt dat niet uitgelegd aan de Europese bevolking.

Die politieke moed ontbreekt. Lidstaten keren zich af van een gemeenschappelijke aanpak van de energieproblemen en willen elk hun goesting doen. Ik ben dan ook bijzonder ontevreden over de voorstellen van de Commissie. Ze moeten uiteraard nog besproken worden in het parlement, maar daar zullen pas in de volgende legislatuur knopen kunnen doorgehakt worden. Als dit commissievoorstel de toon zet, dan wordt het belangrijk dat we in de volgende legislatuur een sterke sociaal-democratische fractie hebben.
 

Het volledige persbericht over het energiepakket voor 2030 kan je hieronder downloaden.