Pronken met verwezenlijkingen van vorig bestuur en geen lange termijnvisie

Drie jaar N-VA in uw stad’ titelt het boekje waarmee de Vlaams-nationalistische partij haar ‘verwezenlijkingen en toekomstplannen’ in Antwerpen  in het zonnetje wil zetten. In die tijd is het wij-zij denken in Antwerpen versterkt en is er een negatief en pessimistisch klimaat gegroeid in de stad. "Respect voor mekaar, daar draait het om”, zegt Bart de Wever in het boekje, en inderdaad, daar zou het om moeten draaien. Maar nooit eerder werden er zoveel bevolkingsgroepen geschoffeerd en weggezet als problematisch, profiterend of crimineel.

Drie jaar N-VA in de stad” is tenenkrullende lectuur. Nagenoeg alle verwezenlijkingen waar N-VA mee uitpakt, zijn projecten van het vorige bestuur. De heraanleg van de Bredabaan in Merksem werd tien jaar lang door N-VA tegen gehouden maar is nu plots een verwezenlijking van die partij. De opening van de metrolijn Reuzenpijp is een verwezenlijking van het socialistische bestuur. De enige verdienste van N-VA is dat ze de lintjes hebben doorgeknipt en de schuimwijn hebben opgedronken. N-VA bestaat het zelfs om te beweren dat zij het Theaterplein heraangelegd hebben. Dat gebeurde in het vorige bestuur en door een schepen die toen bij Open VLD zat. Het warmtenet dat N-VA uitrolt op het Nieuw Zuid is, jawel, een project van de socialisten. Zo beweert de partij ook dat ze nu eindelijk tegen 2019 de historische schuld van Antwerpen afbetaald zullen hebben. Precies, dankzij de schone lei waarmee ze van start zijn kunnen gaan en die door het vorige bestuur werd aangeleverd. Dat vorige bestuur had overigens in haar meerjarenplanning voorzien dat die historische schuld één jaar vroeger zou afgelost zijn.   

N-VA vertelt wat de mensen graag willen horen, niet wat de partij in werkelijkheid doet. Zo meldt het boekje met betrekking tot mobiliteitsbeleid dat ‘reizigers verleid worden met kwaliteitsvolle mobiliteitsalternatieven om hun vervoerswijze aan te passen’. In werkelijkheid worden tramlijnverleningen en nachtbussen geschrapt, wordt het openbaar vervoer duurder en worden er duizenden parkeerplaatsen bijgebouwd in de binnenstad.

N-VA profileert zich ook als een sociale partij, die méér geld zou uitgeven aan sociaal beleid. Dat is manifest onjuist. De cijfers die de burgemeester gebruikt, zijn een boekhoudkundige truc. N-VA doet qua financiële inspanning niets meer, maar - dat geef ik grif toe - ook niets minder. Het probleem is echter dat de hogere overheden het leven voor iedereen veel duurder hebben gemaakt en dat dat stedelingen in verhouding zwaarder treft. En de middengroepen dreigen de volgende slachtoffers te worden van de naar de gezinnen doorgeschoven facturen van Vlaanderen en België. Antwerpenaren betalen dus de facturen van de Vlaamse en de federale overheid en de zwaksten worden het zwaarst getroffen. In zijn boekje beweert De Wever dat hij Antwerpen niet vergeten is tijdens de federale en Vlaamse regeringsonderhandelingen. Ik zou wel eens willen zien welke extra steun er komt naar Antwerpen. Er is in werkelijkheid geen sprake van een sociaal beleid, maar van gestage sociale afbraak in de stad.

Het boekje zou ons ook de toekomstplannen van dit bestuur moeten onthullen, maar daar blijven we wel erg op onze honger zitten. Er zijn wat korte termijnplannen zoals groenuitbreiding. Volgens het N-VA bestuur gaat dat over 70 hectare, waarvan in werkelijkheid al 44 hectare nu groengebied is. Wat er extra bij komt, is één tiende van wat sp.a had gepland voor de toekomst. Op vlak van stadsontwikkeling en ruimtelijke ordening reeg het vorige bestuur de internationale prijzen aan elkaar. Dat lacht De Wever weg; Antwerpen is nu ‘open for business’. Precies, Antwerpen is er niet meer voor haar bewoners, die worden eerder als hinderlijk beschouwd. Het bedrijfsleven heeft het voor het zeggen.

Voor de lange termijn is er helemaal geen visie op de stad die verder reikt dan de honderd meter rond het stadhuis. Op één uitzondering na, namelijk het zogenaamde ‘herontwikkelingsplan voor de districten.’ Dat plan gaat over de bevolkingsgroei en hoe die aangepakt moet worden. Alleen is dat plan er niet. Het stadsbestuur had een masterplan beloofd tegen eind vorig jaar. Dat is uitgesteld. Om de bevolkingsgroei op te vangen, moeten er massaal nieuwe woningen gebouwd worden, nieuwe scholen, verbindingen met het openbaar vervoer… Maar geen woord daarover. Er is geen enkele visie op de stad buiten het historisch centrum. Als het over de uitdagingen van de toekomst gaat, heeft N-VA het vooral over de angst voor de toekomst en wordt er geschermd met een kordaat veiligheidsbeleid. De dalende criminaliteitscijfer vormen nu het hoogtepunt van het beleid. Dalende criminaliteitscijfer zijn een goede zaak. Nu de rest van het stedelijk beleid nog. 

Wat mij opvalt is dat er nauwelijks plannen zijn voor het onderwijs in Antwerpen, terwijl de stad verjongt en er dus steeds meer kinderen van steeds diversere achtergrond school zullen lopen in de stad. Hoe gaan we die verjonging van de Antwerpse bevolking aanpakken, welke rol heeft het onderwijs daarin te spelen, hoe zal het onderwijs omgaan met de uitdagingen van de groeiende diversiteit in de stad? En onderwijs is voor sp.a meer dan mensen voorbereiden op de arbeidsmarkt of Nederlands leren. Onderwijs moet jongeren opvoeden tot onafhankelijke, vrije, kritische en democratische mensen. Het moet belangstelling voor kunst en cultuur opwekken voor kinderen die daar thuis niet mee in contact komen. Daar heeft N-VA geen antwoord op, terwijl net dat de uitdagingen van de toekomst zijn.